با با تو دیگه کی هستی

ننــاز به نازش نظم روزگـــار                       که روزیگر اوست نه این روزگار
به لطف نعمت بی حـدت کنم زار زار               به قهــــر رویــت شوم تار و مار
«نکن دلم را نصیب شوق یــار                     که یاریگرم تویــی نه آن بی عیار»
به جان خود گفتم ودل شستم به شوق دیدار     که نتوان تورا دید دراین جهان آثار

/ 1 نظر / 4 بازدید